Με τα χέρια στα μάτια

 Βγήκε από το σπίτι της και κάλυψε τα χέρια της. Δεν είχε γάντια. Τα έχωσε βιαστικά μέσα από τα μανίκια για να τα προστατέψει από το κρύο. Έκανε δυο τρία σχέδια με την ανάσα της στον αέρα. Θυμήθηκε τα παιδικά της χρόνια. Με τα χέρια μες τα μανίκια και με γρήγορο βήμα άλλαξε διάθεση. Έπρεπε να προλάβει το λεωφορείο. Τι νόημα έχει για που. Το σημαντικό ήταν να το προλάβει. Κατηφόρισε το ποτάμι γλιστρώντας στο παγωμένο χιόνι. Σχεδόν έτρεχε. Το χιόνι που κρύβει κάθε ήχο, την έκανε να αργήσει πολύ να ακούσει τα βήματα πίσω της. Δεν σταμάτησε. Περαστικός σκέφτηκε. Συνέχισε με σθένος μέχρι το τέρμα του λεωφορείου. Έφτασε με κομμένη την ανάσα. Το τέρμα αδειανό. Έφτασε πριν το λεωφορείο. Πίσω της σταμάτησαν και τα βήματα που άκουγε. Γύρισε από το δυνατό λαχάνιασμα. Ένα ζευγάρι μάτια έντονα, που την κοιτούσαν έντονα. Τον είδε να ψάχνει τις τσέπες του. Έβγαλε ένα ζευγάρι γάντια και τα άπλωσε προς το μέρος της. "Δικά σου. Σου πέσανε. Σ' ακολουθούσα να στα δώσω." Δεν μπόρεσε να του αρνηθεί. Να του πει ότι δεν ήταν δικά της. Μόνο τον κοιτούσε. Άπλωσε το χέρι από ένστικτο και τα πήρε, όπως πήρε και το φως από τα υγρά του μάτια μαζί της όταν έφευγε με το λεωφορείο. Ακόμα την κοιτούσε από την άκρη του δρόμου να φεύγει. Δεν του είχε πει κουβέντα. Ούτε ένα ευχαριστώ για τα υγρά μάτια του. Τα τόσο όμορφα υγρά του μάτια.

3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκη

   Με τον γενικό τίτλο "ΠΑΛΙΕΣ ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΕΙΣ- MAKE IT NEW" θα ανοίξει στις 18 Σεπτεμβρίου τις πύλες της η 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης.  Ο χώρος της Ανατολικής Μεσογείου και οι διασταυρώσεις που ενώνουν τις χώρες του μέσα από την τέχνη αποτελούν την θεματική της τρίτης Μπιενάλε, με το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης να     ηγείται της ομάδας διοργάνωση,  της «Κίνησης 5 Μουσείων Θεσσαλονίκης» (5Μ). Η Μπιενάλε απαρτίζεται από ένα Κεντρικό Πρόγραμμα και ένα Παράλληλο με πλήθος δράσεων. Ο τίτλος του Κεντρικού προγράμματος είναι "Ο Γκρεμός και το Ρέμα", όπου σύμφωνα με τους επιμελητές της Μπιενάλε:

Ο τίτλος αναφέρεται στην έκφραση “Betweeen a Rock and a Hard Place” (Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα) η οποία υποδηλώνει τα ψυχολογικά, κοινωνικά και πολιτικά διλήμματα που συχνά προτείνουν οδυνηρές εναλλακτικές. Το ρητό αυτό προέρχεται από την Ελληνική μυθολογία και συγκεκριμένα από την «Οδύσσεια». Στην προσπάθειά του να επιστρέψει στην πατρίδα του, ο Οδυσσέας πρέπει να περάσει ανάμεσα από τη Σκύλα και τη Χάρυβδη. Η Σκύλα ήταν ένα τρομερό, ανθρωποφάγο τέρας που επιτίθονταν πάνω από τα βράχια ­­ ­-the rock (ο γκρεμός)-­­ ενώ η Χάρυβδη ήταν μία υποχθόνια δίνη -the hard place (το ρέμα). Η ανθρωπότητα είναι ικανή τόσο για μεγάλες χαρές όσο και για μεγάλες δυστυχίες. Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, καθώς όλα τα πιθανά αποτελέσματα συνεπάγονται κάποιο βαθμό δυσφορίας ή κάποιο τίμημα. Ο χώρος ανάμεσα στον γκρεμό και στο ρέμα είναι όντως μία επισφαλής και εφήμερη τροχιά η οποία, παραδόξως, έχει τη δυνατότητα να εξελιχθεί σε μία θετική και παραγωγική μετάβαση.

   Εναρμονισμένη με το πνεύμα και τις δυσκολίες της εποχής (οικονομικές και μη), μέσα από έργα σύγχρονων καλλιτεχνών δημιουργημένα με επιρροές από την σκληρή και επικίνδυνη συχνά πραγματικότητα, η 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης μας παρέχει τις αναγκαίες προσλαμβάνουσες για μια αποκατάσταση της εύθραυστης ισορροπίας μας ως θεατές. Από  18 Σεπτεμβρίου έως 18 Δεκεμβρίου θα σας περιμένει όλους!

Biennale:3 

 

8η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης

Ήρθε για ακόμη μια ακόμα χρονιά, 8η συγκεκριμένα, η εποχής της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης. Θα διεξαχθεί από τις 5 έως τις 8 Μαϊού στο χώρο της Διεθνούς Εκθέσεως, όπως κάθε χρόνο. Το κλίμα με τόσα βιβλία και τόσες ομιλίες από γνωστούς και αξιόλογους συγγραφείς δεν μπορεί παρά να είναι υπέροχο, οπότε μην χάσετε την εμπειρία!!Για περισσότερες πληροφορίες δείτε εδώ.

Καλά Χριστούγεννα!!

Έκθεση Τρισδιάστατης Φωτογραφίας

Η τεχνολογία και η τρισδιάστατη απεικόνιση μεταφέρουν, έστω εικονικά, τα κυριολεκτικά ξεριζωμένα αγάλματα του Παρθενώνα, που βρίσκονται στο Βρεττανικό Μουσείο, στην Ελλάδα και συγκεκριμένα, μέσω της τρισδιάστατης έκθεσης φωτογραφίας του Κώστα Κρικέλη, στην Θεσσαλονίκη. Οι θεατές με την χρήση των ειδικών τρισδιάστατων γυαλιών θα είναι σε θέση να διακρίνουν την αριστουργηματική τεχνική αλλά και τον εκφραστικό πλούτο των αγαλμάτων σε όλες τους τις διαστάσεις και με κάθε λεπτομέρια. Με τον τρόπο αυτό το διαρκές αίτημα για την επιστροφή τους στον Παρθενώνα ισχυροποιείται και για ακόμα μια φορά διαφαίνεται η έλλειψη τους από τον ναό. Η έκθεση αποτελεί μοναδική εμπειρία λόγω της τρισδιάστατης απεικόνισης αλλά και επειδή παρέχει την δυνατότητα στους θεατές που δεν έχουν επισκευθεί το Βρεττανικό Μουσείο να τα θαυμάσουν σχεδόν από κοντά. Ωστόσο, η επιστροφή τους στο νάο για τον οποίο κατασκευάστηκαν αποτελεί πάγιο και ισχυρό αίτημα. Η έκθεση διοργανώνεται από τον Δήμο Αμπελοκήπων και τα εγκαίνια της θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 19 Νοεμβρίου στις 20:00 στο συνεδριακό κέντρο της Τράπεζας Πειραιώς.

Toulouse-Lautrec

H ιδιομορφία και η ατμόσφαιρα των καμπαρέ και της Art Nouveau αποκαλύπτεται στα μάτια των θεατών της έκθεσης των έργων του Toulouse-Lautrec στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών του ΑΠΘ. Με περισσότερα από 170 έργα από Μουσεία όπως το Orsay του Παρισίου και το Toulouse Lautrec στο Albi, καθώς και αφίσες από την συλλογή του Μουσείου Ηρακλειδών αλλά και προσωπικά αντικείμενα του καλλιτέχνη η έκθεση αποτελεί μια υπέροχη εμπειρία με την τέχνη και την εποχή των καφέ και καμπαρέ του Παρισίου στις αρχές του 20ου αιώνα. Θα διαρκέσει μέχρι τις 30/01/11 και το εισητήριο κοστίζει 5 ευρώ. Για παρεταίρω πληροφορίες για το ωράριο της έκθεσης επιστεφτείτε την ιστοσελίδα του Τελλόγλειου Ιδρύματος Τεχνών . Επίσης εκτείθονται τα χαρακτικά και σχέδια του Δημήτρη Γαλάνη και υφάσματα του Γιάννη Τσεκλένη για μια σφαιρική ματιά της Belle Epoque.

Kiss-ως

Έχασε κάθε αίσθηση του χρόνου. Άνοιξε τα μάτια της και είδε μπροστά της έναν άνδρα. Κάπου τον ήξερε. Α, ναι τον είχε δει σ΄ ένα όνειρο της. Ή μήπως δεν ήταν όνειρο;

Άνοιξε το στόμα της για να μιλήσει, μα δεν βγήκε κουβέντα. Κάτι την εμπόδιζε. Ένα μαντήλι δεμένο γύρω από το στόμα της. Όχι δεν είναι μαντήλι. Ταινία είναι. Ούτε. Ούτε. Είναι κισσός πλεγμένος μαζί με τα μακριά της μαλλιά.

Κισσός; Είμαστε σίγουροι; Ναι, κι ας θυμίζει την Ραπούνζελ το φυτό. Ένα κλαδευτήρι. Ένα τώρα. Όσο τον κόβεις μεγαλώνει αυτός ο κισσός. Αλλά αυτό κάνει αυτός ο άντρας. Κόβει τον κισσό που της δένει επιμελώς το στόμα για να μην την πνίξει. Αλλά γιατί την θέλει ζωντανή; Είναι η κούκλα του. Αυτή που του δίνει ύπαρξη. Γιατί δεν την αφήνει να μιλήσει; Θα του πει πολλά; Θα του πει πράγματα που πονάνε; Όχι, θα του πει γλυκόλογα και τα φοβάται.

Κάθε φόρα που ακούει γλύκα λόγια χάνει το χρώμα του. Θέλει να κλείσει τ’ αυτιά του. Και την κρατάει εκεί δικιά του. Σκέτο. Χωρίς γλυκόλογα και αηδίες. Μόνο να την βλέπει, να της κόβει τον κισσό. Του φτάνει. Κι ας είναι γι αυτή ο άντρας των ονείρων της. Τον έχει δει σε όνειρο είναι σίγουρο. Τον είδε να την σκοτώνει. Να τις καταφέρνει ένα τελευταίο χτύπημα με ένα εργαλείο.

Τι είναι όμως αυτό που κρατάει στα χέρια του; Φτυάρι; Όχι. Ούτε φτυάρι, ούτε τσάπα είναι. Είναι ένα κλαδευτήρι. Τον βλέπει και ξέρει τι θα γίνει. Δεν μπορεί να του φωνάξει. Έχει κλεισμένο στόμα. Ψελλίζει ένα «Καλέ μου». Στον ήχο του ο άντρας την κοιτά αποσβολωμένος. Το βλέμμα του βαθιά γλυκαίνει. Είναι γι αυτόν. Μόνο γι αυτόν. Καλέ… όχι δεν είναι καλός. Τον προσβάλει πολύ. Δεν είναι καλός. Μαζί με την κραυγή «Δεν είμαι καλός» έπεσε και το κλαδευτήρι με φόρα στο κεφάλι της. Δεν ήταν καλός, μα ήταν πράγματι ονειρεμένος άντρας.