Αν μπορούσαμε να διασφαλίσουμε ένα εχέγγυο για τον έρωτα; Θα τον πνίγαμε!! Αν μπορούσαμε να ξέρουμε πότε κάποιος αγαπά πραγματικά; Θα βαριόμασταν!! Αν μπορούσαμε να απαλείψουμε τον πόνο που μας προκαλεί μια αγάπη; Δεν θα ξαναγαπούσαμε!! Αν δεν ερωτευόμασταν καθόλου; Δεν θα ζούσαμε!!
Το σκέφτομαι συχνά τώρα τελευταία. Γιατί προτιμάμε την παρέα κάποιου ατόμου σε σχέση με άλλα; Κοινά ενδιαφέροντα; Ομοιότητες στον τρόπο σκέψης; Ίδιο χιούμορ; Μάλλον αυτή η διαλογή γίνεται από μια πολύ μεγάλη γκάμα κριτηρίων. Υπάρχουν πολλές εκφράσεις που δηλώνουν αυτό το γεγονός. " Ταιριάζουν τα χνώτα μας", "Μιλάμε την ίδια γλώσσα", " Έχουμε χημεία" κι άλλες βλακώδεις φράσεις που προσωπικά μόνο με αποπροσανατολίζουν και μου φαίνονται γελοίες (άκου χημεία...άλγεβρα μήπως;). Από την άλλη πως να εξηγήσεις το απλό γεγονός της προτίμησης σου προς κάποια πρόσωπα σε σχέση με άλλα; Το ότι θέλεις να ξοδεύεις χρόνο, από τον λιγοστό σου, κάνοντας παρέα μαζί τους είναι ένα εμφανές σημάδι της ανάγκης αυτής. Τι, όμως, σε έκανε να διαλέξεις τα συγκεκριμένα άτομα από άλλα, που εκ πρώτης όψεως, θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι τα άτομα που σε γεμίζουν;
