Το τίμημα

Πέρασε βουνά και λαγκάδια. Χάθηκε μέσα σε πολύβουες πόλεις. Περιπλανήθηκε σε θάλασσες και στεριές Μα κανείς ποτέ δεν τον πρόσεξε. Κάνεις δεν αντιλήφθηκε την παρουσία του. Δεν είναι ούτε αόρατος, ούτε άυλος. Ένας κοινός άνθρωπος είναι, που κάποτε πίστεψε πως μπορούσε να κατορθώσει πολλά. Χρήματα, δόξα και σεβασμό να κερδίσει με τις ικανότητες του. Και έτσι να νιώσει ισχυρός. Ήθελε να στρέψει τα βλέμματα πάνω του. Έκανε διάφορα για να τα καταφέρει όλα αυτά. Πούλησε φίλους, γνωστούς, οικογένεια, μέχρι και τον εαυτό του τον ίδιο. Στην πορεία βρέθηκε μια κοπέλα να τον ερωτευτεί. Η αγάπη της ήταν αγνή και άδολη. Αυτός όμως δεν αγάπησε ποτέ τίποτε πέρα από την ιδέα να διακριθεί. Δεν ήξερε καν τι είναι αυτή η αγάπη. Ακόμα κι αυτή της κοπέλας του φαινόταν ένα κακόγουστο αστείο. Ήρθε μια ώρα που έχασε ότι είχε και δεν είχε, εκτός από την κοπέλα. Ήταν η μόνη που του έμεινε. Τα βράδια δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Τον στοίχειωνε η ιδέα της δόξας. Δεν μπορούσε πλέον να παλέψει γι αυτήν. Ένιωθε ανίσχυρος. Πώς θα έστρεφε τα βλέμματα του κόσμου πάνω του, τώρα που δεν είχε σχεδόν τίποτε; Σχεδόν...α!! ναι!! Είχε την κοπέλα ακόμα. Την κοπέλα; Αυτό ήταν!! Θα την σκότωνε! Έτσι και θα απαλλασσόταν απ' αυτήν και θα γινόταν αμέσως γνωστός. " Αυτός που σκότωσε με τον πιο απάνθρωπο τρόπο την κοπέλα του." θα έλεγε ο κόσμος. Δεν άργησε να το αποφασίσει. Η ιδέα του ήταν μεγαλοφυής!! Τι κι αν τον εκπλιπαρούσε να μην την σκοτώσει η κοπέλα, τι κι αν δυσκολεύτηκε στο να το κάνει...η ανάγκη του να ξεχωρίσει έστω κι έτσι, ήταν αβυσσαλέα. Την σκότωσε. Άφησε και το πτώμα της σε πολυσύχναστο μέρος για να την βρούνε εύκολα. Περίμενε όλο αγωνία και έξαψη την πολυπόθητη δόξα του. Και τότε έγινε το απίστευτο. Κάνεις δεν τον κατάλαβε, κανείς δεν τον υποψιάστηκε για τον φόνο. Κι όταν από αγανάκτηση βγήκε στους δρόμους να το φωνάξει ότι αυτός την σκότωσε, κανείς δεν μπορούσε να τον δει ή να τον ακούσει!! Ο κόσμος τον προσπερνάει σαν να μην υπάρχει. Κι είναι πολλά χρόνια τώρα που δεν μπορεί να βρει ηρεμία. Γυρνάει από τόπο σε τόπο μήπως μπορέσει κάποιος να τον δει, μα τίποτε. Κι έτσι στοιχειωμένος από την ίδια του επιθυμία πληρώνει το τίμημα της αλαζονείας του.

Love will tear us apart

Αν μπορούσαμε να διασφαλίσουμε ένα εχέγγυο για τον έρωτα; Θα τον πνίγαμε!!
Αν μπορούσαμε να ξέρουμε πότε κάποιος αγαπά πραγματικά; Θα βαριόμασταν!!
Αν μπορούσαμε να απαλείψουμε τον πόνο που μας προκαλεί μια αγάπη; Δεν θα ξαναγαπούσαμε!!
Αν δεν ερωτευόμασταν καθόλου; Δεν θα ζούσαμε!!

Πάραυτα.. It hurts like hell...

Inspiration

Για μένα υπήρξε πολύτιμη! Ίσως να είναι και για σας...Δείτε την!

Bang Gang- Inside

Οι Παστρικούληδες

Σήμερα είμαι πολύ συγκινημένη, γιατί με την βοήθεια ενός φίλου βρήκα ξανά το αγαπημένο μου παιδικό! Τους Παστρικούληδες!! (αγγλιστί The Wombles)

Ένα επεισόδιο



Και το theme song τους

London- Paris-New York

Random thoughts

Το σκέφτομαι συχνά τώρα τελευταία. Γιατί προτιμάμε την παρέα κάποιου ατόμου σε σχέση με άλλα; Κοινά ενδιαφέροντα; Ομοιότητες στον τρόπο σκέψης; Ίδιο χιούμορ; Μάλλον αυτή η διαλογή γίνεται από μια πολύ μεγάλη γκάμα κριτηρίων. Υπάρχουν πολλές εκφράσεις που δηλώνουν αυτό το γεγονός. " Ταιριάζουν τα χνώτα μας", "Μιλάμε την ίδια γλώσσα", " Έχουμε χημεία" κι άλλες βλακώδεις φράσεις που προσωπικά μόνο με αποπροσανατολίζουν και μου φαίνονται γελοίες (άκου χημεία...άλγεβρα μήπως;). Από την άλλη πως να εξηγήσεις το απλό γεγονός της προτίμησης σου προς κάποια πρόσωπα σε σχέση με άλλα; Το ότι θέλεις να ξοδεύεις χρόνο, από τον λιγοστό σου, κάνοντας παρέα μαζί τους είναι ένα εμφανές σημάδι της ανάγκης αυτής. Τι, όμως, σε έκανε να διαλέξεις τα συγκεκριμένα άτομα από άλλα, που εκ πρώτης όψεως, θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι τα άτομα που σε γεμίζουν;

And why...

Maria Mena - Just hold me HD
by scorpiomusic